zaterdag 8 januari 2011

Ninja.

“Luister, mijn zoon. Het is nu bijna een halve eeuw geleden. Het verhaal dat ik je ga vertellen is de volle waarheid. Niets minder, niets meer. Ik vertel het je zodat je weet dat niemand aan zijn lot ontsnappen kan. De arme niet en de rijke niet. In de sterren staat met onuitwisbare letters geschreven wat onze toekomst is. En zelfs de Goden kunnen hier niets aan veranderen.”
Ik ging er wat gemakkelijker bij zitten. Op mijn leeftijd zit je in een schommelstoel comfortabeler dan in de lotushouding.
“Sappig. Dat was het eerste wat er in mij opkwam toen ik haar binnen zag komen. Geen uitgedroogde muts, maar iemand die van zichzelf en van het leven hield, zoals een vriend van mij die haar beter kende aan mij verteld had. Een mooie jonge vrouw die van seks kon genieten zoals dit ook bedoeld was. Ze had een sensuele uitstraling. Niet opgefokt maar op een natuurlijke wijze. Geen overdreven verlegenheid en geheimzinnigdoenerij. Geen “moet-je-zien-hoe-kwetsbaar-ik-ben” mentaliteit. Van dit soort spelletjes hield ze niet, had mijn vriend mij verteld. Sterker nog, ze verachtte haar seksgenoten die hun seks gebruikten om anderen te manipuleren.
Ik stond op van mijn stoel, gaf haar een hand en nodigde haar met een gebaar uit om tegenover me te gaan zitten. Ze nam me op van top tot teen en blijkbaar was ze tevreden over het resultaat.
Toen ik nog geen dertig was had ook ik het lichaam van een jonge God.
Ik kwam gelijk tot zaken. “Frank heeft je mij aanbevolen”, zei ik haar. “Je weet dat dit een levensgevaarlijke klus is?”
“Dat weet ik.”, zei ze kortaf.
Ze had mooie bruine ogen en haar blik straalde rust uit.
“Wat weet je precies? Wat heeft Frank je allemaal verteld?”
“Dat het om een liquidatie gaat. En dat je daarvoor een ninja zoekt”.
Ik keek nog eens goed naar haar. Frank had gelijk. Ze was in alles zo echt als het maar zijn kon. Ze had niet alleen een prachtig figuur, ze straalde van de energie. Dat zij de baas was over haar eigen lichaam en dat anderen daar alleen aan mochten komen met haar toestemming had menige vrijpostige kerel, die dacht dat hij haar wel eens even zou laten zien wie er de baas was, tot zijn schrik ontdekt. Ze had jarenlang op ballet gezeten en zowel een zwarte band in jiujitsu als in taekwondo.
Met haar één meter zestig mocht ze dan wel niet zo imponerend zijn, maar met haar lenigheid, snelheid en kracht had ze tijdens de vele wedstrijden waaraan ze had mee gedaan al menig grote kerel overwonnen. En de enkelen die de vergissing hadden begaan om haar lastig te vallen op straat of in een uitgaansgelegenheid vroegen zich steevast af wat er gebeurd was als ze met een bebloede kop weer uit hun bewusteloosheid waren bijgekomen. Maar zoals ze er bij zat, zo ontspannen, zo mooi vrouwelijk, was het moeilijk om je voor te stellen dat zij tot doden in staat was.”

Ik keek mijn zoon onderzoekend aan. Kon hij zich voorstellen hoe ik daar tegenover haar gezeten had en dat zij uit vrije wil naar mij toe was gekomen om in opdracht mijn grootste vijand te doden?
Dat dit een keerpunt in mijn leven zou zijn?
“Ik heb haar verteld wat de bedoeling was en ze accepteerde de opdracht. Ik had haar een ton beloofd, want dat was het me wel waard om verlost te zijn van mijn kwelgeest. Een maand later werd zijn lichaam zwaar verminkt op een bed in een hotelkamer gevonden. Zijn hoofd lag er naast.”
Mijn zoon pakte mijn hand, keek me rustig aan en zei: “Pa, ik weet dat je vroeger een gewelddadig leven hebt geleid. Maar ik vroeg je hoe je ma hebt ontmoet. Was het liefde op het eerste gezicht?” “Dat was het zeker,” zei ik. “En ik heb je net verteld hoe ik haar ontmoet heb”.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten