Hoe verlang ik nu al naar Buitenkunst. Naar mijn tentje in het bos, m’n hangmatje, het kampvuur, het meertje, de mensen, de programma’s, de ongedwongenheid, de creativiteit, de melancholie, het zwoele, zeg maar geile sfeertje, de muziek, de gesprekken. Kijk, ik word al weer helemaal lyrisch.
Ruim vijfentwintig jaar ga ik er al naar toe. Elk jaar weer. Buitenkunst verlangt dus ook naar mij.
Het kost geen drol. Voor € 190,- per week heb je alles. Toneel, dans, schrijven, muziek, beeldend, zang, percussie en presentaties. Elke dag weer.
En regen. Want Buitenkunst in Drenthe zonder regen is geen Buitenkunst. Menig buitje heb ik er meegemaakt. Na een droge periode neemt de grond niet gelijk het water van een bui op en spoelen de tenten weg die op de verkeerde plekken zijn neergezet.
Jaren geleden, toen ik er nog met het gezin naar toe ging en de kinderen klein waren, hadden we tegen het advies van anderen in de tent op een mooi vlak stukje grond in ‘De Kuil’ gezet.
Ik kroop die nacht met een alles behalve helder hoofd in mijn slaapzak (Ik had gewoon teveel gezopen en geblowd) en werd ’s morgens wakker omdat mijn luchtbed bewoog. Het goot en de kuil liep al snel vol. Vier uur ’s morgens, drie kleine kinderen, een ongeruste vrouw en een niet geheel aanspreekbare man in een tent die weg drijft. Zie je het voor je?
Ik moet daar als een gedesoriënteerde holbewoner met een wezenloze blik in mijn ogen hebben rond gewandeld in de grauwe ochtendschemer, de adviezen van mijn partner zo goed en kwaad als het ging negerend, zodat zij en de kinderen er alleen voor stonden en ik hen bovendien ook nog eens voor de voeten liep. Ja, dat heb ik toen goed aangepakt.
Behalve dat het er flink kan regenen kan het er ook ongenadig warm zijn en dan bieden de plekken tussen de bomen veel verkoeling. Net als een duik in het meertje dat nog geen vijfhonderd meter verderop in het bos ligt.
Behalve dat ik naar Buitenkunst ga, ga ik ook nog met Paula drie weken met een camper weg. Reisbestemming: onbekend. En mogelijk ga ik nog één of twee weken wandelen.
Opeens besef ik dat dit weer een drukke en vermoeiende vakantie wordt. Ik verlang nu al naar het nieuwe schooljaar.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten