Er was er eens...

Er was er eens nog niet zo lang geleden een mooi meisje van 21 jaar. Zij was hier illegaal in Nederland. Toen zij nog op de Balkan woonde bij haar ouders was zij door haar vader en door haar broers seksueel misbruikt net toen ze 15 jaar was.
Nu zat zij in de prostitutie. Eerlijk gezegd hield zij niet zo van haar werk. Meestal zat ze wat naar achteren in het donker zodat de mannen die wellustig langs haar raam liepen moeite moesten doen om haar te zien. Als zij haar dan zagen waren ze verrast door haar schoonheid en waren zij bereid om veel geld te betalen om met haar naar bed te mogen.
's Nachts lag zij hete tranen schreiend in haar bed.
Had ik maar iemand die van mij hield en voor mij wilde zorgen, dacht ze.
Op zekere dag reed er een grote witte schimmel door de straat waar zij werkte. Op de rug van het beest zat een knappe agent met een mooi uniform aan. Hij leek wel een prins.
Hij stopte voor haar raam en steeg af. Vervolgens drukte hij zijn neus tegen het raam. Ze had zich in het donker zoveel mogelijk teruggetrokken maar hij zag haar toch. Hij gebaarde dat ze open moest doen.
Ze deed de deur open.Beiden keken elkaar sprakeloos aan. Hij dacht "Wat is ze mooi" en zij dacht precies hetzelfde van hem.
Mag ik je papieren eens zien, vroeg hij haar in het Engels. I don't have any papers, antwoordde ze. Hij keek haar nog eens goed aan. Toen klom hij zwijgend op zijn paard, keek haar nog eens diep in de ogen, tikte tegen de rand van zijn pet en liep langzaam weg.
Die avond in het donker kwam hij terug. Hij droeg nu gewone kleding en alleen aan zijn knappe gezicht en goedgekamde haren kon je zien dat hij vermoedelijk een agent was.
Ze herkende hem meteen en liet hem verbaasd binnen. Ze gingen naar haar kamer. Hij vroeg haar hoeveel het was en betaalde. Vanaf dat moment kwam Harry, want zo heette de agent, elke week drie keer langs. Al snel was hun relatie niet alleen zakelijk meer. Na twee maanden bekende hij haar dat hij verliefd op haar was en vroeg haar of ze met hem wilde trouwen. Ze was verrast door zijn aanzoek maar aarzelde geen moment. Ofcourse, zei ze. Als je me belooft om nooit meer naar de hoeren te gaan. Dat beloofde hij en ze leefden nog lang en gelukkig.