De eerste zomerse dag.

Het was vandaag 25 graden in De Bilt en hoera, de vlag kan uit want de eerste zomerse dag van deze lente heeft zich aangediend. Alsof er echt wat te vieren valt.

Helaas word ik samen met vele anderen toch zo ontzettend loom van dit klamme zweetweer.

Alsof je op het verkeerde moment en op de verkeerde plek helemaal leeg gezogen wordt.

Nergens puf in, of het moet het open trekken zijn van een koud blikje bier.

Van mij mag de temperatuur daarom wel weer een paar graden naar omlaag. Als ik maar even mijn ogen dicht doe, of dit nu in de klas is, het OV of gewoon thuis op de bank, moet ik vechten tegen de slaap. Of heb jij dit niet? Sta jij net als de weerman op het nieuws met een lach op je gezicht tegen iedereen te verkondigen dat het zulk lekker weer is? Man, ik ben zo duf dat ik niet eens mijn mondhoeken omhoog krijg om een glimlach op mijn gezicht te toveren.

En dan te bedenken dat we nog boffen dat het slechts een paar dagen per jaar zo is. Er zijn plekken op deze wereld waar het maanden achtereen zo warm en drukkend is dat zelfs het optillen van je warme gat een te grote inspanning van je vereist. Daarom blijven de mensen daar de hele dag op hun krent zitten, ergens in de schaduw van een struik of boom. Pas als de zon verdwenen is en het wat is afgekoeld komen ze overeind om de benen even te strekken. Daarna gaan ze slapen.

En dat doen ze elke dag weer. Als er eten en drinken is breken ze de tijd met het nuttigen van een kleine maaltijd en het drinken van wat sap of water en als dat er niet is gaan ze dood. Zo gaat dat daar.

Nee, op zulke plekken moet ik niet zijn. Als ik bedenk dat daar de hoge temperaturen eerder regel dan uitzondering zijn word ik bijna blij met de paar zomerse dagen die we hier hebben.

Nu heb ik gelezen dat door het opwarmen van de aarde we hier vaker van dit weer zullen gaan krijgen.

Sommigen verwachten zelfs dat het binnen tien jaar hier een soort Costa del Ollanda wordt.

Mochten ze gelijk krijgen dan emigreer ik alsnog naar de Noordpool.  Want al mag het voor mij dan hier niet meer uit te houden te zijn, men zegt dat het daar steeds aangenamer wordt om te wonen.