woensdag 16 mei 2012

Arif Sağ



Oh, hoe kon ik zo stom zijn om die douanebeambte te vragen om mijn koffer weer netjes in te pakken die hij, in zijn speurtocht naar contrabande,  net overhoop gehaald had.  Dat heeft hij mij goed laten voelen.
Zonder veel te zeggen nam hij de camera die ik in New York gekocht had in beslag en zei me dat ik deze weer op kon halen op het douanekantoor. Ik moest daarvoor eerst de nodige formulieren invullen en een fikse boete betalen. Een harde les voor een 17-jarige die net terug kwam van zijn eerste buitenlandse reis als varensgezel.
Wat begreep ik de wereld toen ook al slecht. Gezien mijn ervaring als klein kind met een agent, die het nodig vond om mij een stevige schop onder mijn kont te geven omdat ik wat druk was in de rij voor de film in het buurthuis, had ik moeten beseffen dat je voor een mens in een uniform uit moet kijken. Want je moet maar afwachten of de ongeschreven regels van het fatsoen, die van toepassing zijn op het gedrag tussen gewone burgers die geen uniform dragen, nog gelden als je te maken krijgt met het geüniformeerde gezag. Of dit nu in de vorm is van een parkeerwachter, een controleur in de tram of trein, een portier, bewaker, agent of douaneambtenaar. Een uniform geeft je blijkbaar het recht om op gezag van anderen je autoriteit te laten gelden naar eigen inzicht.
Helaas reikt dit inzicht voor sommige uniformdragers niet verder dan de regels die zij moeten handhaven.  Het lijkt er op dat niet van hen wordt verwacht dat zij daar een eigen interpretatie aan geven of zelfs maar over nadenken. Het lijkt er ook op dat zij in hun opleiding geleerd hebben elk gedrag, dat te interpreteren valt als verzet tegen deze regels, onmiddellijk de kop in te drukken.
Nee, ga vooral niet in discussie en laat zien wie er de baas is.
Maar het ziet er deze keer toch naar uit dat enkele ambtenaren, in hun ijver om de regels na te leven, daar iets te ver in zijn doorgeschoten. En nu dreigt er een diplomatiek relletje met Turkije.
Op internet kun je lezen dat “Een concert van de Turkse zanger Arif Sag het afgelopen weekend niet is doorgegaan wegens het strenge toelatingsbeleid voor niet-EU-burgers in Nederland. Sag werd op Schiphol zo lang ondervraagd en hij moest zo lang wachten, dat hij Nederland niet meer in wilde en het eerste vliegtuig terug naar Istanbul nam. Sag zou op uitnodiging in ons land optreden in het kader van 400 jaar diplomatieke banden tussen Nederland en Turkije. “
Voor de goede orde, in het nieuws werd niet alleen vermeld dat het lange wachten Sag zo irriteerde, maar vooral de onbeschofte behandeling die hij kreeg. Zo zou hij, toen hij de uitnodiging om naar Nederland te komen liet zien, deze zo in zijn gezicht gesmeten hebben gekregen. Ik was er niet bij, maar ben geneigd om deze aantijging te geloven. Natuurlijk omdat ik bevooroordeeld ben en mensen in uniform wantrouw.
Enkele dagen eerder, toen hij naar Nederland kwam om te repeteren, zou hij ook al niet al te fatsoenlijk behandeld zijn.
Probeer je voor te stellen hoe het voelt als je wordt uitgenodigd om als artiest een bijdrage te leveren aan een  feestelijke gebeurtenis en dat je dan zo wordt ontvangen aan de grens.
Ik ben ook wel eens tot in mijn bilnaad gefouilleerd aan de Israëlische grens, maar ik was daar niet op uitnodiging. Waarmee ik niet wil zeggen dat Arif Sag deze intieme visitatie heeft moeten ondergaan.
Hij zal zijn saz gewoon in een valies hebben meengenomen en niet rectaal hebben vervoerd.  
Inmiddels hebben al enige politieke partijen in de 2e kamer hun verontwaardiging uitgesproken over de behandeling van Arif Sag. En heeft minister Rosenthal een onderzoek gelast.
Niet alleen de manier waarop deze artiest, die in Turkije een grote ster is, is behandeld door onze grensbewakers, maar ook de vele onzinnige en kortzichtige reacties die ik op internet gelezen heb op deze gebeurtenis, vind ik treurig. En de wetenschap dat dagelijks vele anderen aan onze grenzen te maken krijgen met soortgelijke behandelingen maakt mij er niet vrolijker op.
Nee, geüniformeerde gezagsdragers doen gewoon hun werk. Daar ben ik blij om en daar is ook niets mis mee. Maar sommige van hen hebben wel een erg grote pik en zijn daar snel op getrapt.
Ik hoop daarom dat deze gebeurtenis niet zonder gevolgen voor hen zal zijn.
Voor meer informatie over Arif Saz zie:  http://nl.wikipedia.org/wiki/Arif_Sa%C4%9F

Geen opmerkingen:

Een reactie posten