Verkouden.

De verkoudheid heeft me goed te pakken. Dit is nu al de derde keer dat ik het beeldscherm moet schoonvegen. Het snot loopt weliswaar nog niet uit mijn neus en voor mijn doen kijk ik redelijk helder uit mijn ogen. Maar dat hoesten, hè? En die dikke keel. Heb ik eindelijk een stem als die van Tom Waits en dan hoop ik dat ik er weer snel vanaf ben.
Met een salmiakmix probeer ik mijn pijnlijke keel te masseren. De zoetigheid blijft tussen mijn tanden zitten en het schiet mij te binnen dat ik omstreeks deze tijd een afspraak bij de tandarts heb, al was dat waarschijnlijk vorige week.
Oh, wat heb ik er een hekel aan om ziek te zijn. Daarom ben ik het ook nooit. Alleen als ik morgenochtend koorts heb blijf ik thuis.
Nee. Ik heb geen zin om ziek te worden. Want zondag vier ik mijn zestigste verjaardag.
Ik heb er zestig jaar op moeten wachten, dus het werd tijd. Zoiets doe ik niet nog eens. Wat mij betreft volstaat de helft. Nog dertig jaar er bij is zat. Dat zijn 360 maanden en die zullen, net als de afgelopen maand, ook wel in een poep en een scheet voorbij zijn. Hierna zien we wel weer verder.

Marije, die de catering verzorgt, heeft me de samenstelling van het buffet gemaild.

o 2 soorten soep met brood (pompoen en gegrilde groentesoep)
o 2 salades (aardappeltjes met dressing, ei, peterselie augurk en kappertjes
en een frisse salade)
o 3 gehaktballetjes (rund) met citroen, munt en koriander
o 3 bakkeljauwkroketjes met yoghurtsausje
o hapje met geitenkaas en gegrilde groenten
o stukje quiche met groene asperge en curry
o bij het brood: olijventapenade, gezouten boter en tapenade van tonijn en
geroosterde paprika
o stukje amandel-frambozenplaatkoek met vanilleroom

Lijkt me een geschikt menuutje. Geen spacecakes of een paddo-omelet. Gewone Hollandse kost.
Het blijft droog, dus we kunnen de tuin bij het feest betrekken. Ik denk dat ik de vuurkorf maar aan steek, want het zal wel fris zijn. En wat fakkels neer zet voor de sfeer.
Als ik weer wat opgeknapt ben zal ik weer eens een ‘propje’ schrijven. Maar dan moet eerst die prop in mijn keel verdwenen zijn.