maandag 26 september 2011

60 jaar. Propje 6.

“John Muts”. Zo heet het laatste boek van Herman Brusselmans, dat ik van mijn zwager Albertjan en schoonzusje Anna kreeg. Gesigneerd door mr. H.B. himself. Nooit verkeerd als je een groupie in de familie hebt die één van mijn favoriete schrijvers stalkt. Herman had er “Eindelijk volwassen” in geschreven, maar je kunt ook niet van hem verwachten dat hij mij kent. Ìk stalk immers alleen mezelf.
Behalve dit boek kreeg ik “Runners High” met de beste hardloopverhalen, de “Maya voorspellingen voor 2012”, die net zoals veel andere voorspellingen niet uit zullen komen, maar wel de kassa laat rinkelen, “Nostradamus”, een boek met nog veel meer voorspellingen en al eeuwen een bestseller, “De Egyptoloog”, een roman met lekker veel lettertjes, “Brave Nieuwe Wereld”, ook een roman maar iets minder dik dan “De Egyptoloog”, “Mysteries van de mensheid”, een naslagwerk over onopgehelderde wonderen en raadselachtige verschijnselen, “In de ban van Tibet”, over het conflict tussen China en Tibet, “Onvergetelijke wandelingen”, een sfeergids over wandelingen die je gemaakt moet hebben, het “Paspoort voor de Slimme Reiziger” (Men kent mij…), met 399 tips van ervaren reizigers, een rugzak en last but not least een GPS navigatiesysteem. Die krijgt een prominente plek in mijn bagage bij mijn volgende wandelvakantie en dat is al snel. En verder kreeg ik natuurlijk bloemen, planten, snoep en allerlei cadeaubonnen. Whoopie ! Wat hebben ze me gisteren verwend. Eindelijk weer eens een verjaardag die de moeite waard was om te vieren.
De catering was prima, iedereen complementeerde mij met het mooie weer, alsof ik daar persoonlijk verantwoordelijk voor was en de sfeer was uitstekend.


Teim, mijn nieuwbakken kleinzoon, zat lekker ontspannen met een onderzoekende blik de vele indrukken te verwerken die op hem af kwamen. Hij had het duidelijk naar zijn zin. Het wordt al een echt manneke. Nog even en hij kan met zijn vader en moeder de steile wand beklimmen.
Mijn nichtje Daniëlle had een fantastisch taart voor me gemaakt. Liefst twintig uur was ze er mee bezig geweest. Alle gasten waren onder de indruk en ik voelde me enorm vereerd. En niet alleen was hij heel erg mooi maar ook heel erg lekker.


Morgen ga ik weer werken. De prop in mijn keel is nog niet helemaal verdwenen, maar het doet gelukkig niet meer zo’n pijn als ik hoest. Gewoon wat minder lullen. Dat zullen mijn collega’s en leerlingen wel waarderen.
Bij het opruimen van alle rommel vond ik een tot een prop verfomfaaide brief. Hij bleek voor mij bestemd te zijn. Er stond geen naam bij. Blijkbaar had hij bij één van de cadeautjes gezeten en was tussen het pakpapier terecht gekomen. Er staat de nodige onzin in, maar in sommige delen herken ik mezelf wel.

John. Het is je gelukt. Zestig jaar. Hoe slaag je er toch in om jezelf zo goed te conserveren, kerel? Wat is jouw geheim? Of heb je dat niet.
Ben je eindelijk van plan om dit jaar wat serieuzer te worden? Of stel je dat opnieuw een jaartje uit?
Je weet toch dat er niks van je terecht komt als je zo door gaat…
En dat blowen. Dat is niet goed voor je, jongen. Daar krijg je enorme gaten van in je geheugen. En ook in je longen. Wist je dat één blowtje net zo slecht voor je is als twintig sigaretten? Als je straks longkanker krijgt is het je eigen schuld. Krijg je zo’n scootmobiel met een zuurstofflesje en een slangetje in je neus. Ik denk niet dat je dan nog erg ijdel zult zijn. Dus gewoon kappen met die handel. Ook al vind je het nog zo lekker. Beetje meer ruggengraat graag.
Dat geflirt met die jonge meiden moet je ook maar niet meer doen. Ben je daar nu niet te oud voor, vieze senior? Ik begrijp je wel, maar eens zal je moeten toegeven dat er meer is dan een lekker bekkie en een mooi figuurtje. Bij veel vrouwen zit nu eenmaal de schoonheid vooral van binnen. Denk daar maar eens over na.
Dat je zo’n pessimist bent is jammer. Leer het leven toch eens van de zonnige kant te zien. Ik lees je blogje wel eens en dan proef ik toch een zeker cynisme. Jij staat niet boven de mensen, kerel. Besef dat je net zo’n druiloor bent als de meesten om je heen. Dat mag ik wel zeggen, hè? Ik weet dat je het goed meent, maar toon wat meer begrip voor anderen en voor jezelf. De mensen zijn verdwaald en jij bent geen uitzondering al denk je soms van wel.
Zestig jaar, kerel. En zoals jij en je goeie vriend Theo laatst tegen elkaar zeiden “Ze hebben allemaal gelijk gehad. Het was niks en het wordt niks.” Doe hem eens een plezier en speel wat vaker op die Gretch van je. Leuk zoals jullie samen zo af en toe jammen, maar jouw bijdrage mag wel meer niveau krijgen.
John, ik zou nog uren door kunnen gaan. Dat doe ik dus maar niet. Eén ouwehoer in de familie is genoeg. Ik hoop dat je nog een fijne verjaardag hebt. Over tien jaar weer zo’n fesie.

Ik heb geen idee wie hem geschreven heeft, maar mocht de schrijver dit verslagje toevallig lezen dan wil ik hem bij deze laten weten dat ik niet met blowen ga stoppen en al helemaal niet met flirten.
Het leven is echt te kort om mij hier druk over te maken. Dit weekend waren er weer zeven doden in het verkeer en al die gasten die zo roepen dat blowen slecht voor je is kruipen net zo gemakkelijk weer achter het stuur en doen vervolgens mee aan het internationale Russisch roulettespel, ook al verzieken ze daar niet alleen hun eigen maar ook mijn milieu mee. Tussen nu en veertig jaar stap ik er uit en is het over en uit. Gelukkig geloof ik nergens in en dat bevalt me uitstekend. Voor mij geen hellevuur of engeltjes die op harpen spelen. Of terugkomen als wie weet wat voor een flapdrol.
Nee, alles wat de mensen verzinnen is om zichzelf gerust te stellen. Want de angst voor wat er niet is heeft men er bij hen met de paplepel ingegoten. Bouw er vervolgens nog een mooie religie om heen en je hebt een prachtig middel om ze onder de duim en dom te houden.
Wat ben ik God dankbaar dat Hij mij vrijgesteld heeft van een geloof in Hem. Heerlijk om zo in het leven te staan. En niet minder heerlijk om te zijner tijd dood te gaan. Maar nu nog even niet.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten