Propje 5

Er staat een stevige najaarsstorm, die veel overlast veroorzaakt. De takken worden van de bomen gerukt en op de fiets of als wandelaar ben je niet veilig.
Toen ik in mijn pubertijd in het najaar ‘Noordreizen’ maakte met de Nieuw Amsterdam van Rotterdam via Cobh en Halifax naar New York heb ik heel wat zware stormen meegemaakt. Prachtig vond ik het. Als het even kon stond ik op de plecht om het buiswater op mijn gezicht te voelen, dat bij een stevige wind als een lichte nevel over het dek sproeide. Geweldig.
Aan boord was een matroos die dagelijks met zware halters werkte. Man, wat had die kerel een spieren. Ik denk dat hij zo’n jaar of vijfendertig was. Typisch een Alpha mannetje.
Ik kreeg eens bijna ruzie met hem, zonder dat dit natuurlijk mijn bedoeling was.
Het zat namelijk zo. Mijn maatjes en ik gingen in New York vaak naar het zeemanshuis en op zekere avond zat daar ook de matroos. Er liep daar een mooie meid rond en als jonge zeeman wil je dan laten zien dat je van de hoed en de rand weet.
Het jaar daarvoor was ik in Haïti mijn onschuld verloren en ook al was ik pas 18, sinds die tijd was ik altijd op jacht. Op die leeftijd gieren de hormonen door je lijf en ik was bereid om op mijn knieën Manhattan af te kruipen als er aan het eind maar een mooie vrouw was om mij te troosten.
Dus ik pap het gelijk met haar aan. Blijkbaar vond ze me leuk, want ze ging speels lachend op mijn avances in. En toen zag ik gelukkig het gezicht van de matroos. Wist ik veel dat hij ook een oogje op haar had. Toen hij zag dat ik naar hem keek riep hij me bij zich. Hij keek me aan met een blik van een dooie vis in zijn ogen en zei zacht “Je speelt een gevaarlijk spel, makker”. Het kwartje viel gelijk en met een rode kop bood ik hem mijn verontschuldigingen aan. Op de apenrots moet je de hiërarchie respecteren. Ik had dus geluk dat het met een sisser af liep.

Enkele dagen later, we zaten op volle zee, kwam dezelfde matroos naar me toe. Hij vertelde dat hij een probleem had en of ik hem wilde helpen. Wat was het geval? Hij had inderdaad met die Amerikaanse in het zeemanshuis aangepapt. Nu had hij haar een brief geschreven, maar zijn Engels was zo vreselijk slecht dat hij iemand zocht die zijn brief wilde nakijken en waar nodig aanpassen.
Waar hij de woorden niet wist had hij ze in het Nederlands geschreven.
Ik heb hem geholpen en hij was me daar heel dankbaar voor. De originele brief vond ik laatst als een vodje terug tussen mijn vele aantekeningen.

Deer swiethart.

I miss you so. We are now in a terribel storm with lots of rain and wind and I must stink of you al the time. Man, man, man. You may stink that a big ship like this is stebel, but it rolls from the left to the right and from the front to the back and if you doon’t watsch out you fall on your snuffert.
It is so bed that I don’t have the posibilitie to train with my halters. That is to dangeroes.
I had a good time with you. You have nice tits. And your mouth is perfectly soetebel for a blowjob.
But you are ther and I am here. And now I must do it al by hand.
Yes, I miss you. But only two more weeks and then I come to vissit you again. And then I will take nice pressents with me. What do you want? Something you can smel? Or something you can drink?
Do you like chocolade? Women allwais like chocolade. Yum, yum. I like it myselfe to.
Well, I will take something with me that you can suck on, because that will make you hapy.
Do you mis me to? I hope you dream of me everie night and get wet. That would be nice.
Because when I go on the dek I get wet to. Dou you understand? This is a joke.
Kisses, many kisses and much more kisses. I love you.

Ik heb hier een mooie brief van gemaakt en hem geadviseerd om drop mee te nemen. Want hij had haar tenslotte beloofd iets mee te nemen waarop ze kon zuigen.