We slaan weer eens lekker door

Dacht ik net als mijn collega’s nota bene dat ik volgende week mijn laatste lesweek zou hebben, blijkt dat er nog een lesweek aan wordt geplakt omdat we te weinig contacturen hebben gemaakt.

Althans volgens een mij volkomen onbekende berekening, waarvan ik alleen heb gehoord dat deze niet eens zou kloppen. 

Ik heb niet eens een poging gedaan om te begrijpen hoe het allemaal in elkaar zit. Mijn mening over het onderwijs en degenen die toezicht moeten houden op de kwaliteit hiervan is genoegzaam bekend. 

Net als in andere sectoren in onze maatschappij zijn onze bestuurders en controleurs volledig de weg kwijt. Maar waarom zouden zij een uitzondering zijn. Het gaat al lang niet meer om de leerling. Net zo min als het in de gezondheidszorg over de patiënt gaat of in de sociale zekerheid over de uitkeringsgerechtigde. Onze wereld is op hol geslagen en heeft alle subsystemen ontregeld.

Wat alleen nog telt is de onredelijkheid en wie hier verder invulling aan mag geven. Bottomline is dat de waan van de dag regeert.

De mens moet steeds meer plaats maken voor zinloze regelgeving en al jaren struikelt men over elkaar om hier, waarschijnlijk met de beste bedoelingen, een bijdrage aan te leveren.

Mij persoonlijk maakt het niet uit of ik er nog een lesweekje aan moet plakken. Ik zal het er niet drukker door krijgen en kan het makkelijk hebben.

Jammer alleen voor de leerlingen en de collega’s die het inmiddels wel gehad hebben. Ik gun het ze van harte dat ze wat rust krijgen. Ze hebben hard genoeg gewerkt. Helaas is er anders beslist.

Ja, ik verwacht dat de chaos in het onderwijs steeds groteskere vormen aan zal nemen. Net als overal om mij heen trouwens.

Nu, beste leerlingen. Jullie kunnen er ook niets aan doen. Je mag nog een weekje langer van ons genieten. En als je er wel iets aan wil doen, verdiep je dan eens in de gebeurtenissen van de zestiger en zeventiger jaren, toen jullie ouders of waarschijnlijk je grootouders wisten hoe ze op moesten komen voor hun belangen in het onderwijs. Kijk eens hoe zij de macht grepen en overweeg dan wat je met deze kennis wil doen.

Als jullie later volwassen zijn en aan het roer staan gaan jullie de rommel die wij maken waarschijnlijk alleen maar vervangen door jullie eigen troep. Hou dit in gedachte. Ik hoop oprecht dat sommigen van jullie wijzer dan velen van ons zullen blijken te zijn en zich voor een tijdje terugtrekken in een klooster. Voor de tijd dat je daar dan zit kun je immers de minste schade aanrichten.