Balans.

Alhoewel ik mezelf mijn leven lang al vragen stel over het hoe en waarom van dit ondermaanse en mijn plek hierin, valt het mij op dat naarmate ik ouder word ik vaker de behoefte heb om de balans van mijn leven op te maken. Niet om de boeken hierna te sluiten, maar om de mij nog resterende beperkte tijd zo intens en zinvol mogelijk te vullen.

Onvermijdelijk komt deze balans tot stand vanuit de opvattingen die ik mee gekregen heb tijdens mijn leven. Opvattingen van de mensen die mijn pad hebben gekruist, opvattingen in de boeken die ik gelezen heb en de dingen die ik zelf heb gedaan en gezien of gehoord. De geuren die ik heb geroken en de kleuren die ik heb gezien. De klanken die ik heb gehoord, de emoties die ik heb gevoeld en de gedachten die ik heb gehad. Je ziet, ik ga niet over één nacht ijs bij het maken van zo’n balans.  Het is een heel gezwoeg waar ik graag en met veel plezier mijn tijd in steek.

Van invloed op het altijd voorlopige resultaat is mijn goede gezondheid, mijn redelijk gevulde portemonnee, mijn gebrek aan respect voor gezag en het feit dat ik eerder sceptisch ben dan goedgelovig.

Zou slechts één van de genoemde variabelen anders zijn, dan acht ik het niet uitgesloten dat ik tot een andere visie zou zijn gekomen.

Ik ben door dit alles en nog veel meer geworden tot een materialist en atheïst. Concreet betekent dit dat in mijn visie uiteindelijk alles is te herleiden tot materie en energie en dat God slechts bestaat als een projectie van de menselijke behoefte aan zekerheid en troost. En de behoefte om te dienen niet te vergeten. Wat op zich een zeer bruikbare eigenschap is voor een groepsdiertje en bovendien erg zinvol voor de gemeenschap waartoe deze behoort. Gehoorzaamheid is de meeste mensen ingebakken. En hun angst voor straf als zij ongehoorzaam zijn is vaak reëel en goed te begrijpen.

Natuurlijk heb ik er wel oog voor dat we ons koesteren in een allesomvattende creatieve intelligentie, maar ik pas er voor om deze God te noemen.

Deze creatieve intelligentie is voormenselijk en beïnvloedt alle levensprocessen in het heelal en zal dit blijven doen nadat de laatste mens al lang verdwenen is. Evolutie vind ik daarom een beter woord. De mens is daar slechts een zoveelste uiting van.

Dat er binnen mijn materialistische visie voldoende ruimte is voor spiritualiteit zal velen vreemd klinken. Maar voor ons mensen zijn niet de feiten maar de interpretatie hiervan van invloed op ons voelen, denken en gedrag.

Ook ik ken betekenis toe aan wat vaak toeval wordt genoemd. Betekenisvol toeval of synchroniciteit is een verschijnsel dat in elk leven aanwezig is. God bestaat echt als je in hem gelooft. Datzelfde geldt voor kaboutertjes en elfjes. Ik vind het daarom storend dat wij elkaar vaak de ruimte niet gunnen om er verschillende opvattingen op na te houden.  Het is juist interessant om kennis te nemen van hoe anderen in het leven staan. En als zij mij met hun argumenten kunnen laten zien dat hun visie zinvoller is dan de mijn laat ik mij graag overtuigen. Tenslotte zijn vele anderen hun voor gegaan.

Er bestaat geen hel en geen hemel, of het moet tijdens ons leven hier op aarde zijn.

Zingeving zie ik als een manier om onze eigen hemel of hel te scheppen. In feite staan we machteloos en onbeschermd tegenover een onverschillig heelal. Er rest ons niets anders dan om er het beste van te maken. Kiezen we verkeerd of hebben we domweg pech, dan kan het slecht met ons aflopen.

Geen mens kan zich onttrekken aan de wetmatigheden waaraan wij als mens hebben te gehoorzamen. Zo kunnen wij bijvoorbeeld niet zonder anderen, hebben wij er behoefte aan om liefde te geven en te ontvangen en baseren wij onze keuzes op basis van wat wij denken dat waar en goed is.

Dat wij een gevaarlijke diersoort zijn heeft de geschiedenis aangetoond. Maar ook dat wij in staat zijn tot het brengen van grote offers in het belang van degenen die ons lief en waardevol zijn.

Terwijl ik dit typ hoor ik buiten sirenes gaan. Dat is altijd een teken van onheil. Jammer dat er zo vaak in ons eigen leven geen sirenes loeien als er onheil dreigt en wij daarom het gevaar te laat onderkennen.

Knappere koppen dan ik hebben de veronderstelling uitgesproken dat het met ons mensen uiteindelijk slecht zal aflopen. Ik verwacht dat ze gelijk zullen krijgen. De ingrediënten voor een nieuwe apocalyps zijn immers voldoende voorhanden. Gelukkig maar dat we nog steeds dansen kunnen, al is het op de rand van de vulkaan. Het geraas en gedonder daar beneden overstemt helaas het gehuil van de sirenes.