Maar ik wist het niet.
Opeens toch het besef…
Een gemis doet pijn in alle hoeken
van de lege kamers waarin ik woon
Ik verhuis naar binnen
En kijk toe hoe de koorts langzaam zakt
als ik weer tot zinnen ben gekomen
voel ik me opgelucht
Nee, het was mooi je te kennen
Nu geen verdriet, geen tranen
Wat geweest is, is geweest
Ik zeg vaarwel
Sans rancune
Hoog vlieg ik nu met de zwaluwen
En zie neer op mijn verleden
Hoger, steeds hoger
Het warme licht tegemoet.
Het raam staat open
Zinderend nieuw licht valt
naar binnen
En vult de lege hoeken van mijn kamer
Afscheid nam ik van je
Het was goed.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten