Nee, veel en veel erger. We moeten met z’n allen genoegen
nemen met minder geld in onze portemonnee, omdat we de laatste jaren op een te
grote voet hebben geleefd en we nu onze schulden moeten gaan aflossen. Het
huishoudboekje moet weer op orde worden gemaakt.
En, niet onbelangrijk, de sterkste schouders wordt gevraagd
om de zwaarste lasten te dragen.
Of zij vanaf 2014 maar even een paar honderd per maand extra
willen inleveren, want ons zorgstelsel wordt met meer dan 80 miljard per jaar
onbetaalbaar en de laagste inkomens hebben toch al bijna geen stuiver meer om
hun gat te krabben.
Rutte mag wel uitkijken. Straks is hij premier af. Hij heeft
daar zomaar de liberale ideologie te grabbel gegooid. Waar moeten al die arme
rijken straks heen als niemand meer zich bekommert om hun problemen? Want reken
maar dat zij die hebben. Tweede huizen in het buitenland die nog niet zijn
afbetaald. Net als de twee auto’s voor de deur. Een boot waarvan alleen het
liggeld duizenden euro’s per jaar bedraagt. Kinderen die opleidingen volgen aan
dure instituten. En geloof me, deze willekeurige voorbeelden zijn nog maar het
topje van de ijsberg. Achter de ramen van al die kapitale woningen gaat groot
leed schuil. Ik had de revolutie verwacht van het proletariaat, maar straks
staan ze in Wassenaar en Bloemendaal op de barricaden.
Natuurlijk had ook ik een stukje geschreven over het
schokkend bericht dat de zorgpremie inkomensafhankelijk wordt. Zo losjes uit de
pols schat ik zelf in 2014 misschien 250 euro
per maand meer kwijt ben. Kun je toch een stevige zak wiet van kopen. Of
drie keer van uit eten gaan. En wat te denken van een bezoekje aan een musical
met diner vooraf?
Tja, ik voorzie moeilijke tijden voor de financieel meer
gefortuneerden en helaas schijn ik daar ook een beetje bij te horen.
Maar na het herlezen van wat ik geschreven had besloot ik
toch maar om dit niet op mijn weblog te zetten. Het was immers alleen maar
gezeur wat het toetsenbord van mijn laptop had geproduceerd.
Hetzelfde zinloze gemopper wat ik anderen vaak verwijt.
Daar heeft mijn toetsenbord wel vaker last van. Misschien zou ik een
computer moeten aanschaffen waarvan het toetsenbord minder zeurt.
Helaas, dat kost weer geld en nu er zware tijden aanbreken
en ik misschien mijn wiet weer zelf moet kweken of, ook heel erg, straks niet meer
naar zo’n leuke musical van Joop van de Ende kan, doe ik er mogelijk verstandig
aan om wat geld opzij te zetten voor mijn oude dag. De pensioenen worden immers ook al
gekort.
Zijn we nu de weg naar het einde ingeslagen? Ontstaan hier straks
Griekse of Spaanse toestanden? Gaat Geert Wilders zich uit protest kaal laten
scheren?
Gekscherend zei ik een paar jaar geleden nog tegen mijn
leerlingen dat ook de gaarkeukens weer terug kunnen komen in Nederland. Nou, als
het zo door gaat voorzie ik dat die tijd niet ver meer van ons af ligt. Nu maar
hopen dat de wetenschap het tegen die tijd mogelijk heeft gemaakt om genetisch
gemanipuleerde bloembollen te kweken die smaken naar worteltjes, sperziebonen
of spinazie. Dan komen we ook deze donkere winter wel weer door.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten