De herfst hangt in de lucht. Die juf van het weerbericht zei
het en ik geloof haar, want ze zei het bijna glunderend. Van haar heeft de
zomer zeker lang genoeg geduurd.
De bladeren van sommige planten bij ons in de tuin verdorren
reeds. Bij het verscheiden van de zomer proberen muggen je op de valreep nog
even wanhopig zoemend lek te steken. Misschien willen ze hun familie wreken,
die bij ons in de slaapkamer met gebroken vleugeltjes en pootjes als bruine
roestvlekken tegen het plafond en de muren plakt, hun irritante gezoem voor
eeuwig verstomd.
Ja, kleine etterbakjes. Jullie treft hetzelfde lot als je om
mijn hoofd gaat zoemen. Ik maak muggenpasta van je.
In de struiken bij de compostbak wachten vette spinnen
bewegingsloos in het web dat ze gesponnen hebben op een lekker hapje en de twee
zielige tomaten die er in de zes tomatenplanten hangen beginnen hun groene
kleur om te ruilen voor een diep oranjerood.
Moeder, zet de pan maar alvast op het vuur. Dat wordt weer een
stevige tomatensoep. Ga ik eerst nog een kilo tomaten op de markt kopen.
Ja, de eerste nachtvorst is al weer gesignaleerd. Gisteren was de temperatuur bij een bijna
onbewolkte lucht in de richting van de dertig graden gegaan; de rest van de
week is het regenachtig en zullen we het met ongeveer twintig graden moeten
doen.
Ik verheug mij nu al op de wandelingen straks langs het
strand als het stormt. En de boswandelingen die ik wil gaan maken als de bladeren
aan de bomen verkleuren en er een vriendelijk najaarszonnetje schijnt. Ik ken
geen betere manier om tot bezinning te komen en om afscheid te nemen van de
zomer.
Transpirerend op de klamme lakens liggen met
zoemende muggen in het donker, als kleine vampiers die bloed ruiken, is bijna
verleden tijd. Ik kan straks weer heerlijk doorslapen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten