Gelukkig heb ik vaak ongelijk. Maar in mijn stukje van 28 oktober zag ik het allemaal al aankomen.
Huilde Mauro nu vreugdetranen op tv toen hij begreep dat het CDA hem niet definitief vast wil houden? Was men dan toch bereid om hem te laten gaan naar Angola, het land waar hij al zo lang niet is geweest?
Ja, ze deden wel een ultieme poging om hem nog even hier te houden, door hem op voorhand een studievisum toe te zeggen. Maar na zijn studie zou hij toch definitief weg moeten. Eigenlijk dus ook geen oplossing. En misschien vraagt Mauro geen studievisum aan. Want hij heeft helemaal geen plannen om te gaan studeren. Wat natuurlijk onhandig is als je straks naar een land gaat waar je met een Hollands diploma gelijk aan de slag kunt gaan.
Linksom of rechtsom: Mauro mag zeker niet permanent in Nederland blijven. Mauro is het zoenoffer van het CDA aan de PVV. Door op het pluche te gaan zitten met gedoogsteun van de PVV hebben ze zichzelf in zo’n situatie gemanoeuvreerd. Ze hebben zichzelf te kakken gezet met hun gedraai.
Ja, de PVV. Daar morrelt en bromt de kiezer omdat hun blonde Greet er maar niet in slaagt om al zijn mooie beloftes waar te maken. Maar nu hebben ze dan eindelijk een succesje geboekt. Gefeliciteerd.
In mijn hart hoop ik dat Mauro de eer aan zichzelf laat, naar Angola gaat en daar een nieuw leven op bouwt. Nu toch alles in het politieke is getrokken zou hij hier een statement mee afgeven, waarin hij duidelijk maakt geen aalmoes te hoeven, de CDA-kliek beteuterd achter latend.
Maar ik kan makkelijk lullen. Wil hij hier blijven dan moet hij het spel wel meespelen, een studievisum aanvragen en een verklaring ondertekenen waarin hij verklaart dat hij na afronding van zijn studie Nederland verlaat. En dan maar hopen dat er tegen die tijd een regering aan de macht is die met argumenten onderbouwt hem de Nederlandse nationaliteit aan biedt. Hij is dan immers minstens tien jaar in Nederland en hier nog steviger geaard dan nu.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten