Eindelijk is het dan toch nog zomer geworden. Met een stevige
regenbui en gedonder van onweer is zo-even het nieuwe seizoen ingeluid. Als dit
een voorbode is van wat ons te wachten staat kan wat mij betreft de zomer
worden overgeslagen en mag de herfst beginnen. Want daar hoort dit weer bij en
dan weet ik tenminste waar ik aan toe ben.
Zojuist hebben we onze vakantieplannen aangepast. Boukje, de
zus van Paula, die vanuit Nieuw Zeeland naar Engeland is vertrokken om daar
aanwezig te zijn bij de uitreiking van de bull aan haar zoon Tim, gaat toch
niet zoals eerder afgesproken was naar Frankrijk, maar komt begin juli direct
naar Nederland.
Niet alleen hoeven wij haar nu niet in Le Havre op te halen,
wat eerst het plan was, waarna we door zouden rijden naar Bordeaux waar Paula’s
andere zus met haar man Ronald op de camping staat. Nee, het leek Paula wel
fijn om nog een weekje bij haar zusje te zijn. Als deze straks weer naar Nieuw
Zeeland vertrekt zou het wel eens de laatste keer kunnen zijn dat ze elkaar
zien.
Inmiddels zijn we allemaal op leeftijd en het is niet zeker
of Paula, zoals zij dit in het verleden zeker vijf keer heeft gedaan, nog de
puf heeft om over twee jaar weer zo’n reis te maken.
Ik ga nu eerst een week alleen op vakantie. Waarheen en wat
ik ga doen weet ik nog niet. Ik hou van doe- vakanties. Misschien wordt het een
weekje wandelen. Of fossielen zoeken.
Over een paar dagen kan ik mijn nieuwe vouwfiets, de Dahon Speed TR, ophalen bij de fietsenzaak. Een trekking bike waar ik goede recensies over gelezen heb. Misschien ga ik wel een weekje fietsen. Gooi ik deze fiets in een huurauto. Of neem hem mee met de trein.
Ik ga er eens rustig over nadenken. Tips
en suggesties zijn altijd welkom.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten