Uitzicht

Laatst deed ik mezelf weer eens een genoegen en ging op weg naar mijn werk tegenover een geweldige stoot in de trein zitten. Het zweet brak me uit. Nu was het loeiheet in de coupé dus zo vreemd was dit niet.

De dame in kwestie zat zonder veel interesse in een krantje te bladeren. Een zijdelingse blik in mijn richting had haar duidelijk gemaakt dat voor haar het uitzicht minder interessant was dan dat het voor mij moest zijn.

Terwijl ik deed of ik mij verdiepte in mijn rooster bedacht ik dat ik helaas maar één halte het genoegen zou hebben om van haar aanwezigheid te genieten.

Twintig was ze vermoedelijk. Misschien een beetje ouder. Halflang blond pluizig haar, een klein fijn neusje en grijsblauwe ogen. Ze droeg een kralenbandje met azuurblauwe kralen om haar pols en glinsterende ringen aan haar vingers. De grote bruine laarzen die ze aan had stonden haar stoer.

Net toen de trein op het punt van vertrekken stond kwam er een blonde reus naast haar zitten. Zo te zien van ongeveer haar leeftijd. Hij had zo uit een modeblad gestapt kunnen zijn. Colbertje, wit overhemd met bovenste knoopje los.

Het bladeren in het krantje werd wat onrustiger. Hij pakte zijn laptop en logde in. En ging toen in het niets voor zich uit zitten staren. Met zijn blonde krullen en sympathieke uitstraling zou hij de ideale schoonzoon kunnen zijn, dacht ik.

De trein had zich inmiddels in beweging gezet. Daar zaten we dan. Ik, die mijn rooster uit mijn hoofd zat te leren, hij met zijn laptop op schoot en starend naar niets en zij, wat ongemakkelijk met het krantje ritselend omdat er twee mannen binnen haar territorium zaten. Ze legde haar krantje daarom maar weg, deed een paar oordopjes in en vertrok naar een ander universum, ons beide verslagen achter latend.

Maar gelukkig had ik mijn bestemming al bereikt. Ik keek nog eens naar hem. Ook hij voelde zich blijkbaar opgelaten. Zij keurde mij geen blik waardig toen ik op stond en weg liep. Het zal de mooie muziek wel zijn geweest die haar volledig in beslag nam…