De eerste schooldag.

Het lukte me zowaar om vanmorgen redelijk vroeg op te staan, ook al werd ik pas om twee uur vanmiddag op school verwacht. Natuurlijk was de omschakeling even wennen, maar ik klaag niet.

De jaaropening heb ik maar over geslagen en achteraf blijk ik daar goed aan te hebben gedaan. De collega’s die wel geweest zijn fungeerden prima als klapvee voor de paar beter betaalde functionarissen, die zonder publiek in zo’n grote lege kerk natuurlijk niet hun verhaaltjes kunnen afsteken. Hoewel een gebakje mogelijk misplaatst zou zijn geweest nu er zoveel mensen de laan uit zijn gestuurd en de centjes op zijn is dit m.i. geen excuses om de mensen een bakje koffie voor te zetten dat naar slootwater smaakt. Aldus een collega, die zei dat hij ook een volgende keer in zijn bed zal blijven liggen.

Ik was dus om één uur op mijn werk. Erg leuk om bijna al mijn collega’s weer terug te zien en even bij te praten. Niet iedereen had er zoveel zin in als ik, maar sommigen hadden helaas ook niet zo’n geweldige vakantie gehad. Een collega vertelde dat ze in Frankrijk vreselijk noodweer hadden gehad met hagelstenen zo groot als duiveneieren en dat het gebied waar zij zaten tot rampgebied was verklaard. Ik besloot mijn mond toen maar te houden over het noodweer dat wij meegemaakt hadden in Normandië. Want dat stelde niet zoveel voor vergeleken met wat zij had meegemaakt.

Een ander had vijf van de zeven weken bij de kaakchirurg gezeten. Ook niet bepaald iets wat je gewoonlijk in je vakantie doet. En mijn teamleider had bijna de hele vakantie doorgewerkt. Niet zo vreemd dat ik hem er moe vond uitzien.

Om twee uur begon de vergadering.  Onze nieuwe directeur stelde zich aan ons voor. Mijn eerste indruk was positief, ook al had hij niet veel goeds te vertellen. Zo moet het rendement van de opleiding omhoog, moet er volgend jaar veel aandacht besteed worden aan curriculum ontwikkeling, zal het aantal contacturen met de leerlingen met zo’n 10% toenemen en tegelijkertijd was hij er duidelijk over dat de randvoorwaarden voor het geven van onderwijs er het komend jaar niet beter op worden. Gelukkig behoren docenten tot de meest getemde en meegaande mensensoort en morrend hoorden wij hem aan zonder hem het slechte nieuws kwalijk te nemen.

Daarnaast kwamen nog de introductiedagen, lesbezoeken, ouderavonden (twee dit jaar), lesmateriaal, vakgroep overleg en jaarplanning ter sprake en stipt om vier uur waren we klaar met vergaderen.

Vanavond ben ik zo’n twee uur bezig geweest met het redigeren van een handleiding. Hier ga ik morgen mee verder. Ik zie dat het al weer bijna tien uur is en besluit dat de eerste schooldag er voor mij weer op zit.