maandag 3 december 2012

Halal plofkip

Laat me leven, jammerde de kip. Maak me niet dood. Met haar schele kippenogen keek ze me smekend aan. Ik had haar stevig vast tussen mijn knieën en hield haar nek achterover gedrukt met mijn linkerhand terwijl ik het scherpe mes, waarmee ik op het punt stond haar keel door te snijden, in mijn rechterhand hield.
Haar vriendinnen aten onverstoorbaar verder. Slechts een enkeling keek belangstellend toe, tuk op een verzetje.
De dood was voor hen geen onbekende. Grote zwarte ratten slopen ’s nachts het hok in om zich tegoed te doen aan zo’n weerloos kuiken. En ook andere rovers wisten het malse vlees te waarderen.
’ s Morgens vond je vaak de afgekloven kadavers in het stro liggen.
Dan had je de bedrijfsongelukjes. Zo af en toe bleef er namelijk een kip vastzitten aan een van de haken waar de rode plastic kerstklokvormige drinkbakken aan bevestigd werden. Natuurlijk probeerde ze dan los te komen, maar door het gespartel drong de haak alleen maar dieper in het vlees. Haar soortgenoten begonnen haar nu te pikken met hun scherpe snavels. De volgende dag vond je dan een uitgeholde kip aan zo’n haak hangen, half opgevreten door de andere kippen.
Op een ochtend lagen er honderden kuikens te stoven onder de kap van een gaskachel. Een drinkbak was ’s nachts van zijn haak gegleden en daardoor was het water, dat anders in de rand van de drinkbak bleef staan, het hok binnengestroomd. De kuikens, die bijeen gekropen waren onder de kap van de gaskachel om lekker warm te blijven, werden nat en door de hitte langzaam gesmoord.   Geen prettige dood. En een financiële strop voor de baas.
Ik bracht mijn hoofd dicht bij dat van de kip die ik vast had. Waarom zou ik jou laten leven? Kippen zijn gedoemd te sterven. Ze eindigen bijna allemaal in de maag van de mens. Ik had jou voor de barbecue van vanavond bestemd. Terwijl ik je kop naar Mekka laat wijzen snij ik in één keer je aders, je luchtpijp en je slokdarm door. Wat kun je als Halal plofkip nog meer verlangen?
Maar ik wil nog niet dood, sputterde de kip. Waarom zou je mij dood maken? Ik heb jou toch niets gedaan?
Nee, maar je smaakt zo lekker en morgen zou je toch met je vriendinnen naar de slachterij gaan. Vind je het niet prettig om misschien als enige apart geslacht te worden in plaats van dat je aan je eind komt aan de lopende band?
Ik zag haar nadenken en omdat ik wist dat het even kon duren eer ze ten volle zou beseffen welke eer haar te beurt viel haalde ik met een vloeiende beweging het vlijmscherpe mes over haar keel. Ze spartelde nog wat voor de vorm na met haar vleugeltjes maar hield daar al snel mee op.
Van mijn gasten kreeg ik ’s avonds complimenten voor de lekker malse kip die ik op de barbecue gelegd had.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten