Haar vriendinnen aten onverstoorbaar verder. Slechts een enkeling
keek belangstellend toe, tuk op een verzetje.
De dood was voor hen geen onbekende. Grote zwarte ratten
slopen ’s nachts het hok in om zich tegoed te doen aan zo’n weerloos kuiken. En
ook andere rovers wisten het malse vlees te waarderen.
’ s Morgens vond je vaak de afgekloven kadavers in het stro
liggen.
Dan had je de bedrijfsongelukjes. Zo af en toe bleef er namelijk
een kip vastzitten aan een van de haken waar de rode plastic kerstklokvormige drinkbakken
aan bevestigd werden. Natuurlijk probeerde ze dan los te komen, maar door het
gespartel drong de haak alleen maar dieper in het vlees. Haar soortgenoten
begonnen haar nu te pikken met hun scherpe snavels. De volgende dag vond je dan
een uitgeholde kip aan zo’n haak hangen, half opgevreten door de andere kippen.
Op een ochtend lagen er honderden kuikens te stoven onder de
kap van een gaskachel. Een drinkbak was ’s nachts van zijn haak gegleden en
daardoor was het water, dat anders in de rand van de drinkbak bleef staan, het
hok binnengestroomd. De kuikens, die bijeen gekropen waren onder de kap van de
gaskachel om lekker warm te blijven, werden nat en door de hitte langzaam
gesmoord. Geen prettige dood. En een financiële strop
voor de baas.
Ik bracht mijn hoofd dicht bij dat van de kip die ik vast
had. Waarom zou ik jou laten leven? Kippen zijn gedoemd te sterven. Ze eindigen
bijna allemaal in de maag van de mens. Ik had jou voor de barbecue van vanavond
bestemd. Terwijl ik je kop naar Mekka laat wijzen snij ik in één keer je aders,
je luchtpijp en je slokdarm door. Wat kun je als Halal plofkip nog meer
verlangen?
Maar ik wil nog niet dood, sputterde de kip. Waarom zou je
mij dood maken? Ik heb jou toch niets gedaan?
Nee, maar je smaakt zo lekker en morgen zou je toch met je
vriendinnen naar de slachterij gaan. Vind je het niet prettig om misschien als
enige apart geslacht te worden in plaats van dat je aan je eind komt aan de
lopende band?
Ik zag haar nadenken en omdat ik wist dat het even kon duren
eer ze ten volle zou beseffen welke eer haar te beurt viel haalde ik met een
vloeiende beweging het vlijmscherpe mes over haar keel. Ze spartelde nog wat
voor de vorm na met haar vleugeltjes maar hield daar al snel mee op.
Van mijn gasten kreeg ik ’s avonds complimenten voor de
lekker malse kip die ik op de barbecue gelegd had.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten