De beste wensen?

Ja, natuurlijk de beste wensen aan iedereen die dit leest. Ik waardeer het dat je zo af en toe kennis neemt van mijn prozaïsche oprispingen.  Als deze een glimlach of een andere, voor mijn part negatieve reactie aan je ontlokken, dan is dat mooi.  

Moge in 2013 bijna al je wensen uitkomen en dat je het eind van het komend jaar in goede gezondheid mag afsluiten met voldoende nieuwe wensen voor 2014.

Vooral jou, je weet wie ik bedoel, jou wens ik nog het meest van iedereen het allerbeste.

Vergeet niet dat het met goede wensen zo is dat je er zelf ook wat aan zult moeten doen om ze uit te laten komen. Op je krent zitten en wachten tot de engelen gouden keutels op je hoofd schijten is er niet bij. Je zult ze je enthousiasme en je inzet moeten laten zien. Daar zijn ze dol op.

Daarnaast wens ik alle galbakken die ik ken en die ik niet ken, inclusief de nors kijkende trambestuurder die vandaag de deur niet even voor me open wilde maken, van harte de tyfus.

Ik wens hen verder toe wat vele anderen hen ook toewensen, tenzij het iets goeds is.

Zoals bekend komen slechte wensen meestal makkelijker uit dan goede. De galbakken hoeven alleen zichzelf te blijven. Vaak is dat voldoende om ze uiteindelijk de builenpest of een variatie daarop te bezorgen. Of, als dit teveel gevraagd is, op zijn minst jeuk aan hun anus.

En mocht jij ook nog een galbak voor ogen hebben die je hetzelfde toewenst als ik, weet dan dat ik achter je sta en hoop dat jouw wens in vervulling gaat. Tenzij je mij natuurlijk een galbak vindt.

Ik denk dat we  af moeten van die begripvolle, vergevingsgezinde mentaliteit die elke galbak altijd maar afschildert als een slachtoffer dat zelf niet verantwoordelijk is voor zijn onacceptabele daden of ideeën. Oog om oog, tand om tand.

En heb ik nog wensen voor mezelf? Niet bepaald. Of het zou moeten zijn dat het mij en degenen die ik lief heb voor de wind moge blijven gaan. We wachten het rustig af.