Ze stonden op. De ober was boos weggelopen. Hij had net te horen gekregen dat ze te lang hadden moeten wachten, dat het eten lauw was geweest en dat het bier naar pis had gesmaakt.
De keurig in het pak gestoken jongeman had hem precies het bedrag van de rekening betaald en geen cent meer.
Zij gaf hem een vriendelijk klopje op zijn schouder. Het liefst had ze hem tegen zich aan getrokken, maar ze besefte dat het daar nog te vroeg voor was. Wat een man. Dit was iemand die niet met zich liet spotten en durfde te zeggen waar het op neer kwam.
Hij grijnsde en beantwoordde het zachte klopje door haar ook op haar schouder te slaan, maar dan wel een beetje steviger. Alsof het een vriend van voetballen was.
Zij vertrok haar gezicht van de schrik en de pijn. Waarom deed hij dat? Vond hij dit soms leuk? Ze draaide zich naar hem toe en sloeg hem resoluut in zijn gezicht. Niet uit een reflex maar berekening. Dit zou hem leren dat je een dame met egards diende te bejegenen.
Het geroezemoes om hen heen verstomde. De gasten, die gezien hadden hoe ze hem sloeg, deden geen moeite om te verbergen dat ze nieuwsgierig waren naar wat er zou gaan gebeuren.
Niets leukers dan een ruziƫnd stelletje in een restaurant.
De klap had hem uit zijn evenwicht gebracht. Hij had hem niet aan zien komen. Zijn goede stemming was van het ene moment op het andere omgeslagen.
Het was een flinke klap geweest. Haar vingers stonden als witte strepen op zijn gloeiende wangen. Hij voelde een onbeheersbare woede in zich omhoog komen
Als kind had hij veel slaag gehad. Zowel van zijn vader als van zijn moeder. De hekel die zij aan elkaar hadden reageerden ze af op hun vijf kinderen. Omdat hij de oudste was kreeg hij de meeste klappen. Precies zoals dit hoorde. Dat vonden zijn broertjes en zusjes tenminste.
Toen hij het huis uit ging had hij daarom gezworen dat hij zich nooit meer zou laten slaan.
En nu sloeg dat lieve vrouwtje dat hij nog geen twee uur kende hem vol in het gezicht.
Hij haalde diep adem. Toen zong hij:
Wat is er in je gevaren?
Wat zijn dit voor rare grappen?
Ik dacht dat je me aardig vond.
En opeens krijg ik zomaar van je klappen.
Ik heb zo’n hekel aan dat slaan.
Het is maar dat je het weet.
Eerst dacht ik nog “Wat een leuke meid”
Nu denk ik “Wat een klote date”.
Hij had geen onaardige stem, vond ze. Ze had al weer spijt van haar gedrag. Natuurlijk had hij het zo niet bedoeld en had ze veel te snel die andere kant van haar laten zien, die ze bij een eerste ontmoeting juist altijd zo goed verborgen wist te houden. Hij zou haar nu vast wel een bitch vinden.
Het spijt me zo, ik reageerde veel te fel
Ik verpest hiermee heel de sfeer
Maar toen jij mij op mijn schouder sloeg
Deed dat mij zo erg veel zeer
Ik weet, je deed het niet met opzet
Zo had je het vast niet bedoeld
Maar jij zou ook vreselijk boos zijn
Als je ineens zo’n pijn had gevoeld
Er klonk applaus van het publiek. Het leek wel of dit bij de maaltijd hoorde. Was het soms in scene gezet? Een soort van verborgen theater?
Hij keek haar peinzend aan. Zijn woede was al weer gezakt. Een dame met pit. En nog leuk ook bovendien. Om maar te zwijgen van haar stem. Zo vol emotie en tegelijk zo beheerst. En zo geweldig muzikaal.
Laten we het afzoenen, zei hij opeens brutaal. En tot zijn verbazing drukte ze zonder enige gene haar warme volle lippen tegen de zijne. Opnieuw klonk er applaus.
Hand in hand liepen ze het restaurant uit. Eindelijk hadden beiden de ware gevonden.
Die van Geenen kan toch lekker ouwehoeren, niet?
BeantwoordenVerwijderen