Sympathie voor een mooi initiatief.

Vandaag werd er in het nieuws aandacht besteed aan de onlangs door twee longartsen opgerichte site www.tabaknee.nl Daarin wordt een boekje open gedaan over de uiterst kwalijke rol die prominente figuren uit de Nederlandse samenleving spelen of gespeeld hebben bij het promoten van het oh zo gezellige sigaretje, waar zo veel van onze medemensen aan verslaafd zijn of de komende jaren verslaafd aan zullen geraken. Te beginnen met de kinderen in de hoogste klassen van het basisonderwijs. En te eindigen met de naar adem snakkende patiënten op de afdeling oncologie.

De nette heren en dames die genoemd worden op de site reageren geschokt en verontwaardigd. Voor mij een reden om er in dit stukje aandacht aan te besteden. Ik geniet er altijd van als de schijnwerpers gericht worden op de onzichtbare souffleurs  achter de coulissen. “Wij worden weggezet als criminelen” is hun reactie. Nou en? Deftige dames en nette heren, hoe ziet u zichzelf dan?

Persoonlijk heb ik er geen moeite mee als mensen roken. Veel mensen zorgen sowieso slecht voor zichzelf dus die peuk kan er ook nog wel bij. Goed, veel rokers stinken, al merken ze daar zelf weinig van. Als niet-roker merk ik het wel. Maar de stank is dragelijk. Vind ik. Al blijft het stank.

Misschien omdat mijn vader vroeger veel rookte en ik vaak in omgevingen heb vertoefd van rokers maakt mij de stank niet veel uit. Zo’n goed reukorgaan heb ik nu ook weer niet.

Ik weet natuurlijk net als iedereen dat passief roken de kans op het verkrijgen van onder andere longkanker vergroot, maar net als de rokers verwacht ook ik dat ik al dood zal zijn voordat de kanker zich in mijn lichaam heeft genesteld. Jawel, ik ben inderdaad net zo kortzichtig als zij.

Maar van mij hoeven de mensen, rokers en niet-rokers, niet zo oud te worden. Zeker niet als zij daar zelf geen zin in hebben. Kwaliteit van leven is ook belangrijk.

Zoals ik al zei rook ik zelf niet, of er moet wat stevige wiet door de tabak zijn gemengd. Dan maak ik een uitzondering. Op jaarbasis zijn dit toch nog zo’n kleine driehonderd pretsigaretten. Alles bij elkaar vier tot vijf pakjes shag en vijfhonderd euro aan wiet. Allemaal goed te overzien. Ieder diertje zijn pleziertje, denk ik maar. 

Nu het alom bekend is wat de vreselijke effecten van het roken kunnen zijn op onze gezondheid en velen desondanks stug door gaan met roken heb ik er ook geen moeite mee dat zij welbewust het risico nemen om te zijner tijd vroegtijdig en pijnlijk aan hun einde te komen. Misschien ben ik wel een van hen. Ik sta er niet bij stil.

En hier wringt natuurlijk de schoen. Want als je verder gezond bent en meestal bruist van energie is het moeilijk om je voor te stellen dat je straks zuurstof toegediend moet krijgen.

Het ontbreekt ons mensen nu eenmaal vaak aan de discipline om rekening te houden met wat niet alleen op korte termijn slecht voor ons is, maar vooral gevolgen heeft voor ons op lange termijn.

Mijn vader rookte in zijn laatste jaren stiekem en probeerde, toen de draadjes in zijn hoofd helemaal los waren geraakt, zijn sigaretten zelfs op te eten. Hij was in de tachtig toen hij overleed en het was niet aan longkanker. Mijn dochters zijn gestopt met roken. Chapeau. Mijn zoon rookt helemaal niet. Omdat hij astma heeft zou het ook niet handig van hem zijn als hij dit wel deed. Maar ook ‘chapeau’ voor hem.

Zelf vind ik het ronduit misdadig als je veel invloed hebt op het gedrag van anderen om je voor het karretje van de tabaksindustrie te laten spannen.  Want zoiets doe je niet uit idealisme maar om geldelijk gewin. Vette euro’s dus.

Daarom ook  ‘chapeau’ voor de twee longartsen die deze website zijn gestart. Ik hoop dat zij er in zullen slagen het debat over het roken opnieuw leven in te blazen en dat veel mensen hun website zullen lezen. Naming, shaming en blaming. Spelen op de man in plaats van op de bal. Het gebeurt veel te weinig. En daarom komen veel invloedrijke figuren bijna overal mee weg.

Maar er zijn grenzen aan het respect dat ik voel voor de mensen die het in onze samenleving vaak voor het zeggen hebben. Ook al vinden zij zichzelf geen criminelen.