Propje.

Ze heeft me zomaar op de grond gegooid en niet eens in de prullenbak. Wat flauw. Eerst werd ik door haar vanmorgen uitgeprint. Daarna heeft ze stevig in me zitten krassen en mij in haar tas gestopt. Ik dacht dat ze me opborg zodat ze later alles nog eens op een rijtje zou kunnen zetten. Maar nee, hoor. Ze verfrommelde me nadat ze me misschien wel voor de vijfde keer gelezen had en toen de tram er aan kwam gooide ze me op de grond. Nu lig ik hier onder de bank in het wachthuisje bij de tramhalte. Straks komt er iemand langs en gaat me misschien lezen. Nou, dan zal die persoon wel rooie oortjes krijgen. Ik ben alleen voor Kees bedoeld, maar Kees zal nooit weten wat zijn Annelies aan hem geschreven heeft. Kees zal denken dat Annelies nog steeds van hem houdt. Arme Kees, ik zou hem graag vertellen hoe het werkelijk in elkaar zit. Zie, die oude man staat naar me te kijken. Wedden dat hij mij straks op pakt en begint te lezen?

Ik ben vroeg. De tram heb ik net gemist, maar dat geeft niet. Ik heb de tijd. Wat ligt daar onder de bank? Een grote prop. Laat ik die maar in de prullenbak gooien. Maar ik wil eerst eens lezen wat er in geschreven staat.

Lieve Kees,

Wat heb je me verdriet gedaan. Wat ben ik verdrietig. Je hebt me zo gekwetst in de war gemaakt met je laatste telefoontje. Je bent een grote zak Hoe kon je zo ongevoelig zijn? Je weet toch dat ik een minderwaardigheidscomplex negatief beeld heb van mezelf? En dat beeld is er niet positiever op geworden na ons telefoongesprek. Dat jij Gerda weer toevallig bent tegen gekomen is natuurlijk onzin leuk voor je, maar zoals jij die trut haar ophemelde vond ik zwaar klote niet fijn.
Toen jij vijf jaar geleden bij haar weg ging, zei je dat je opgelucht was dat het allemaal voorbij was.
Ik heb het idee dat je de laatste maanden elke dag met haar in de koffer lag haar al weer enkele maanden ziet. Dat gevoel heb ik tenminste. Maar jij zei me dat je haar vorige week toevallig in de stad had gezien, jij vuile leugenaar. Ik weet het niet Kees. Ik weet niet of ik je kan geloven.
Je bent de laatste maanden volgens mij weer strontverliefd op die slet zo anders.
Ik vroeg me al af waarom je zo overdreven vrolijk was.
Of was je soms ineens zo blij met mij? Alleen omdat ik tien vijf kilo ben afgevallen? Je zat me iets te vaak te vertellen hoeveel je van me hield.
Kees, wat mij betreft is het uit ik weet niet wat ik er verder van moet denken. Zeker nu je me verteld heb dat Gerda weer alleen woont. Die hoer Ze zal proberen om je terug te krijgen.
En ik ben geen partij voor die stomme teef haar; dat denk ik tenminste.Het beste zou zijn

Hier hield de brief plotseling op.

Hier sta ik dan met een stukje van het leven van andere mensen in mijn handen. Wie zou de vrouw zijn die dit heeft geschreven? Wie is Kees? Wie is Gerda? Ik besluit om het propje niet weg te gooien.
Dit ga ik mooi verwerken op mijn weblog. Dus Kees, mocht je toevallig dit blog lezen en je een zekere Gerda kennen waar je iets mee hebt gehad, kijk dan maar uit. Ik adviseer je om trouw te blijven aan het vriendinnetje dat je nu hebt. Ik ken haar niet, maar het lijkt me dat ze veel van je houdt. En die Gerda? Ach, alleen een ezel stoot zich twee keer aan dezelfde steen.