Mensen zijn rare sentimentele knakworsten, om zomaar wat te noemen. En ik ben geen uitzondering. Toen ik in verband met een uitwisselingsprogramma zo’n jaar of tien geleden in Amerika zat had ik de behoefte om te weten te komen hoe het ging met mijn Amerikaanse vriendin van destijds. Ik had haar zeker vijfentwintig jaar niet gezien en wij waren zonder afscheid van elkaar te nemen uit elkaar gegaan.
Aangemoedigd door mijn gastheer belde ik haar vader en die gaf mij haar telefoonnummer. Eerst kreeg ik haar man aan de telefoon en daarna haar zelf. Het was heerlijk om weer even haar stem te horen en te weten dat het goed met haar ging. Toen ik ophing besefte ik niet dat dit waarschijnlijk de laatste keer zou zijn dat ik haar sprak.
Het is raar als het verleden zich met bijna de snelheid van het licht door een wormgat perst, zodat je van het ene op het andere moment een kwart eeuw overbrugt.
Ik heb het geluk dat er veel lieve en mooie vrouwen in mijn leven zijn geweest. Nee, ik heb niet allemaal met ze geslapen. Maar moet dat dan? Ik denk aan enkelen van hen nog regelmatig met tederheid terug.
Er zijn kerels die beweren dat ze aan die ene vrouw waarmee ze getrouwd zijn of waarmee ze samenwonen genoeg hebben. Die zeggen niet te kunnen begrijpen dat je als man naar andere vrouwen kijkt. Ach, dit is een gevoelig onderwerp. Mannen zeggen zoveel, want ze willen hun vrouwen geen verdriet doen. En ze hebben geen zin in gezeik.
Ik hoop samen met die karrekiet van mij heel oud te worden. Maar als ik hier ga vermelden hoe ondeugend ik kan zijn, zijn de poppen natuurlijk aan het dansen. Bij deze ontken ik daarom alles en zelf dat ontken ik. Ik bedoel, zoek het maar uit.
Celine schreef, ik citeer: “Ik had heel wat kut gehad, en van de allerbeste…ik had het ware licht gezien, dat geef ik toe. Ik had genoten van de oneindigheid met volle teugen” (Dood op krediet). Hier heb ik niets aan toe te voegen of af te dingen.
Laat ik nu zelf tot mijn aangename verrassing gisteren ook een mailtje gekregen hebben van iemand die ik, zoals zij schreef, al eeuwen geleden uit het oog was verloren. Ik zag de foto van haar zoon op facebook. Leuke vent. Ik las haar website en ga hem nog eens lezen, want er staat veel interessante informatie in.
Ik ben een gelukkig mens en het is fijn om te weten dat er mensen zijn die aan mij denken en mij een aardige vent vinden. Bij deze wil ik ze hiervoor bedanken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten