Opzouten.

Wordt het niet tijd dat ik opzout? Ik bedoel; heeft mijn baas niet lang genoeg van mijn diensten gebruik kunnen maken? En dat voor een koopje?

Een ander reken ik mogelijk het dubbele of drievoudige als ik straks de cursus gebakken lucht die ik destijds in Leiden gevolgd heb ga verzilveren.  Ik ken tenslotte nog wel meer trucjes dan alleen les geven.

Zoals genoegzaam bekend wordt er bij ons stevig gereorganiseerd. Ik heb daar al menig maal over gemopperd en heb beloofd om dit niet meer te doen. Nou vooruit. Nog één keertje dan.

De nieuwe rekenmeester die onze tent runt lijkt in ieder geval de boekhouding weer op orde te krijgen. Dat is wel een complimentje waard. Hiermee wordt mogelijk veel werkgelegenheid behouden. Dus: Chapeau!

Over de wijze waarop hij de troep die zijn voorganger heeft achtergelaten opruimt zijn de meningen overigens wel verdeeld.

Op mij komt het over alsof er een vuilnisemmer wordt leeggegooid. De inhoud ligt op straat, maar je emmer is mooi leeg. Grote schoonmaak zullen we maar zeggen. Tussen het vuil liggen gefrustreerde docenten en leerlingen. Ze begrijpen niet goed wat hen is overkomen en vragen zich af hoe het komt dat ze daar als afgedankte lorren op een hoop gesmeten zijn. Ja beste mensen, waar gehakt wordt vallen spaanders. Jullie zijn niet het slachtoffer van kwaadaardigheid maar van het streven naar doelmatigheid en efficiëntie. Welkom in de nieuwe wereld van het MBO.

Grote kans dat ik er zelf dus ook binnenkort mee kap. Ik heb geen zin om straks net als hen weggegooid te worden met het nog resterende vuil. Al zou mij dat wel een flinke smak geld kunnen opleveren. Mijn voorkeur gaat uit naar de ‘nette’ manier.

Er wordt nu op mijn verzoek uitgezocht wat de in het sociaal akkoord opgenomen ‘ouwelullenregeling’ schuift. Als ik tevreden ben over het antwoord pak ik nog dit jaar mijn biezen.  En zo niet, dan wacht ik nog een paar jaartjes. Want mijn werk blijf ik gelukkig leuk vinden.

Een rare gedachte dat ik mogelijk na twintig jaar onderwijs straks even een tijdje ga rentenieren.

Ik ben er nog niet aan gewend. Als het zover is zal het me vast wel enige tijd kosten om er alsnog aan te wennen.

‘k Heb altijd gedacht dat ik door zou gaan tot het gaatje. En dan gaan ze opeens met van die mooie flappies zwaaien. Ook ik ben daar niet ongevoelig voor.  

Ja, het gaat onverwachts snel. Daarbij speelt mee dat dit kabinet veel geld nodig heeft en dat daarom een aantal fiscaal gunstige regelingen mogelijk per 1 januari komen te vervallen, waardoor de ontslagregeling mogelijk minder interessant wordt. Dus moeten er op erg korte termijn knopen worden doorgehakt door mij. Nee, ik heb nog geen besluit genomen. Maar er is zeker een kans dat ik volgend jaar een langere vakantie heb dan de zes weken die mijn collega’s hebben.