Ik ben opeens voor iedereen een held
Een grote bos bloemen en een foto in de krant
Maar helaas geen grote zak met geld
Een brandend huis, ik ren naar binnen
‘k Red een vrouw, haar kinderen en een luizige hond uit de
woning
‘k Krijg van de burgemeester een medaille
Maar helaas weer geen financiële beloning
Een kind dreigt uit het raam te vallen van vier hoog
Ik zie het aan de vensterbank hangen
Ik snel toe en spreid mijn armen; kijk, het valt
Echt, ik had het bijna opgevangen
Ik voel me niet best na deze mislukte poging
Ik had toch zo mijn best gedaan
Bijna is helaas net niet helemaal
Had ik maar een metertje naar rechts gestaan
Ja, het helpen zit mij in het bloed
Reeds menig leerling hielp ik aan zijn of haar diploma
Daarom is mijn baas echt reuze trots op mij
En ziet niet graag dat ik er vandoor ga
Maar de chaos op school wordt mij soms te veel
Het is dweilen met de kraan wijd open
Niemand die mij of mijn collega’s helpt
’t Lijkt soms wel of ze ons willen slopen
Ik ben nu zelf gestopt met helpen
Mij ontbreekt de tijd èn perspectief
Ik ga kippen houden en groenten verbouwen
En ik verberg mij in de armen van mijn lief
Zij troost mij en strijkt mijn grijze haren
Ze zegt: "Het is mooi geweest, het is genoeg
Laten we samen de lakens bevuilen
Of ons bezatten in de kroeg"
Ja, ik ben begonnen met afscheid te nemen
Ik denk steeds vaker aan het leven dat nog voor me ligt
Ik kan niemand helpen, laten zij het zelf maar doen
Nog even en ik trek de deur voorgoed achter mij dicht.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten