Van de hak op de tak

Half negen. De warme avondgloed heeft zich teruggetrokken uit de spaarzame wolken, die nu donkergrijs boven de horizon hangen.
“Er ruikt niets zo spannend als het zadel van een damesfiets” type ik, maar de rest van de woorden wil niet komen. Waarschijnlijk niet omdat ik geen idee heb hoe het zadel van een damesfiets ruikt. En om hier nu een empirisch onderzoek naar te doen lijkt me overdreven.
Het maken van een aantal vulgaire liedjes stel ik dus maar opnieuw uit. Als ik op een ander moment de emmer met rommel waarmee mijn hoofd is gevuld leeg gooi heb ik misschien meer geluk.
Vanmorgen toen ik ging rennen vergat ik mijn waterflesje mee te nemen. Na bijna twee uur zat ik er wel doorheen. Het zweet gutste uit al mijn poriën. Man, wat had ik een dorst. En toen reed er een mooie meid op een racefiets voorbij met een prachtige bos haar. Ze leek wel een engel. Een stukje verderop zorgde een verhoging op het fietspad er voor dat het waterflesje dat in de bidonhouder zat er uit vloog en op het fietspad terecht kwam. Ik riep haar nog na, maar ze hoorde me niet. Het nog volle flesje was een geschenk van de goden. Daar heb ik altijd een goede relatie mee gehad.
Mijn keel voelt sinds gisteren scherp aan. Alsof ik een hoer met chlamydia gebeft heb. Waar ik in principe op tegen ben. Ik hou van schoon en rein.
Maar verkouden ben ik wel. Het beste is om straks weer te gorgelen met wat warm water waar wat zout is in opgelost. Helpt altijd.
Ik besef dat ik van de hak op de tak spring. Tot het schrijven van een coherent verhaal voel ik me even niet geroepen. Net zo min als tot het dagelijks schrijven in mijn weblog. Dat ik zoals te verwachten was danig verwaarloosd heb. Acht, er zijn naast schrijven ook nog veel andere leuke dingen. Zoals gitaar spelen en zingen. Al doet dit laatste mij erg pijn. En doet het eerste pijn aan de oren van de buren.
Hardlopen is ook leuk. Maar dat heb ik vandaag al gedaan en bovendien is het nu donker buiten. Ik mag wel zeggen pikdonker, want als ik naar buiten kijk zie ik geen moer.
Ik kan nog een zooi andere zaken opnoemen die leuk zijn, maar dat doe ik wel een andere keer.